tvhw

Zo leuk dat ik een stukje mag schrijven over mijn eerste halve triatlon! Hardlopen is een sport waar ik al langer mee bekend ben en anderhalf jaar geleden heeft mijn vader mij eindelijk overgehaald om ook te gaan wielrennen. Tijdens het trainen voor mijn tweede marathon eerder dit jaar dacht ik: misschien kan ik hierna wel gaan trainen voor een triatlon. In februari schreef ik me in voor de Ironman 70.3 in Vichy, maar al snel besefte ik dat ik eigenlijk helemaal niet goed kon borstcrawlen.

Gelukkig zag ik bij mijn sportschool een flyer voor een zwemcursus. Zo begon ik één keer per week te zwemmen, totdat mijn marathon voorbij was. Daarna ben ik echt gaan trainen voor de triatlon, wat betekende dat ik vaker ging zwemmen en wielrennen. Via mijn zwemtrainer Gerard kwam ik bij de triatlonvereniging terecht en kon ik een keer meezwemmen. Sindsdien ben ik eigenlijk aangesloten bij de vereniging en doe ik vooral graag mee aan de baantrainingen en het open water zwemmen. De combinatie van zwemmen, hardlopen, wielrennen (én krachttraining) vind ik het allerleukste aan triatlon. En de gezelligheid van de vereniging, met mensen die dezelfde passie delen, maakt het extra leuk.

Ik begon steeds meer plezier in het zwemmen te krijgen en merkte progressie. Met de zomer begon ik helemaal in mijn element te raken wat betreft hardlopen en wielrennen. In juni deed ik mijn eerste 1/8e triatlon in Rotterdam voor KiKa. Super spannend, maar het ging goed en ik kon veel leren. Tegen augustus voelde ik me er helemaal klaar voor!

Toch begonnen de zenuwen steeds meer op te spelen. In vergelijking met hardloopwedstrijden is triatlon logistiek een stuk uitdagender: zoveel spullen om mee te nemen en klaar te leggen, vooral in het buitenland. Voor vertrek naar Frankrijk heb ik alles denk ik wel een miljoen keer gecheckt. Gelukkig was alles goed geregeld bij Ironman. Na het registreren op vrijdag en de briefing op zaterdag stond ik zondagochtend klaar om te starten!

Best zenuwachtig stond ik tussen vooral veel mannen te wachten voor het zwemonderdeel. Ik startte in het blok van 35–40 minuten, wat ik lastig vond in te schatten omdat zwemmen nog relatief nieuw voor mij is. Uiteindelijk stond ik met 37 minuten dus prima! Het zwemmen zelf was chaotisch, maar ik het lukte gelukkig redelijk om mijn rust te bewaren. Zelfs toen ik een flinke schop kreeg, waar ik een mooie dikke en blauwe lip door kreeg. In de tweede helft vond ik een plekje en begon ik er echt van te genieten. Voor ik het wist zat het zwemmen er alweer op.

Daarna begon het fietsen en wauw, wat was dat gaaf! Meer hoogtemeters dan ooit en uitzichten mooier dan ik ooit op de fiets had gezien (het was voor het eerst dat ik buiten Nederland fietste). Vooral de stukjes door de dorpjes waren leuk: vaak best steil, maar door het enthousiaste publiek voelde het echt als een Tour de France-sfeer. Qua tijd (3 uur en 8 minuten) was het niet helemaal wat ik van mezelf gewend ben, maar gezien het terrein was ik alsnog tevreden.

Toen kwam het hardlopen: mijn onderdeel! Helaas voelde dat de eerste helft nog niet zo. Mijn linkervoet sliep in en ik moest naar het toilet. Nadat ik dat allemaal had opgelost, vond ik in de tweede helft eindelijk mijn hardloopbenen en genoot ik er echt van. Uiteindelijk liep ik de halve marathon in 1 uur en 42 minuten.

De wissels zijn zeker nog een flink verbeterpunt, maar aangezien dit mijn eerste halve triatlon en mijn tweede triatlon ooit was, zie ik dat vooral als iets om de volgende keer lekker aan te werken! 

Dit soort dagen zijn tof, maar ik denk vooral door het plezier dat ik dagelijks aan het trainen beleef dat ik zeker weet dat ik hier nog niet klaar mee ben 😉 

Ik vind het leuk dat Wilma mij gevraagd heeft om een stukje over m’n deelname aan de Dordtse Biesbosch Triatlon te schrijven.

Vorig jaar (2024) heb ik in augustus mijn eerste triatlon in Heerjansdam gedaan, dit smaakte naar meer. Ik heb door hardlopen ervaren dat wedstrijden het beste in mij naar boven brengen. Dat vind ik erg leuk. Daarom had ik mezelf voorgenomen om dit seizoen een aantal keer 1/8 triatlon te doen om nog beter te ervaren hoe dat gaat en mijn grenzen wat betreft snelheid wat te verleggen. Dit aangegeven bij Gerard Brand en hij vertelde mij over deze triatlon. Dus zodoende heb ik mij hiervoor ingeschreven via de NTB-website.

Op de dag zelf heb ik genavigeerd naar de Zeedijk bij de kop van ’t land in Dordrecht waar de pond naar Werkendam is. Daar kon ik parkeren. Het was vandaar nog 3 km naar de wisselzone/start/finish. Deze afstand was makkelijk te overbruggen met de fiets. Ik ben niet zo een vroege vogel dus ik had me ingeschreven voor de 2e serie om 12 uur. Dit had als voordeel dat ik ‘s ochtends op mijn gemak kon voorbereiden maar een eventueel nadeel was misschien dat de wind ‘s middags meestal iets meer aantrekt.

Het was na Westland en Delft de 3e wedstrijd dit seizoen en het wordt nu wel al makkelijker om meer te genieten van de wedstrijddag zelf en de weg ernaartoe, in plaats van vooraf een beetje te stressen en bezig te zijn met wat ik allemaal moet meenemen en/of mogelijk kan vergeten. Wat ik ook wel fijn vond aan deze wedstrijd is dat het een iets vertrouwder omgeving was en minder stedelijk en druk. Vervolgens heb ik mijn “startbescheiden” opgehaald en gemonteerd, spullen klaar gelegd. Daarna even oriënteren waar de in- en uitgang was voor het fietsen en het lopen. Het was fijn dat de wisselzone en start/finish op dezelfde plek waren. Uit ervaring weet ik nu dat als dat niet zo is ik de plattegrond van het parcours wel even goed moet bestuderen. De sfeer was gewoon goed zoals altijd. Vriendelijke vrijwilligers, die ook hun vrije weekenddag hebben opgeofferd om het evenement mogelijk te maken. Ik zag al snel wat mede TVHW’ers dus was het gezellig en aangenaam dat we even konden socializen. De badmuts die ik mocht lenen en op moest doen was erg dun en zat vreselijk strak dus ik had tegen de kou nog een extra badmuts er onder gedaan. Strak was het toch wel.

De start was in het water. De fabriek Du Pont zat om de hoek dus er zullen vast hele hoge concentraties pfas in het water gezeten hebben en daar krijg je op korte termijn heel veel energie van. Als een soort elektrolyten sportdrank zeg maar. De lange termijn is een ander verhaal (grapje). Over het onderdeel zwemmen heb ik ongeveer 10 min 30sec gedaan. Deze tijd had ik ongeveer wel verwacht. Ik ben hier tevreden over (ik kwam als 36 e uit het water van de 94). Ik denk dat ik in de toekomst nog wel sneller kan worden.

Geduld is een schone zaak. Bij de 1e wissel heb ik gelijk mijn hardloopschoenen aangetrokken met elastische veters. Ik heb gefietst op hardloopschoenen omdat ik bang ben dat ik anders met het wisselen te veel tijd verlies die ik niet meer goed ga maken. Ik kan mijn schoenen niet aan krijgen zonder op de grond te gaan zitten. Op mijn fiets zitten spd-sl pedalen hier doe ik voor de wedstrijd een adapter plaatje in zodat ik er met mijn hardloopschoenen op kan fietsen. Bij mijn volgende triatlon ga ik wel fietsen met fietsschoenen 

Met wisselen wel weer 5 plaatsen gewonnen…gaat lekker. Het was een kleine wisselzone dus ik hoefde niet ver te lopen voordat ik kan beginnen met fietsen. Het waren 3 rondjes van 6,5 km en het was erg duidelijk waar ik weer terug moest naar de wisselzone, dus dat was fijn. Het waaide tamelijk hard. Ik probeer een cadans aan te houden van minimaal 85 omwentelingen per minuut omdat ik weet dat ik nog moet lopen (is mij geadviseerd door een oude triatleet). Met fietsen word ik uiteindelijk door 5 mensen ingehaald o.a. 2 TVHW’ers waarvan één meer dan 35 jaar ouder is dan ik begrijp ik later…. Mijn ego vindt dit niet leuk natuurlijk, maar heb wel veel respect hiervoor. Als ik dan ingehaald moet worden, dan maar door TVHW’ers.

Vervolgens een makkelijke wissel omdat ik mijn hardloopschoenen al aan heb. (7e tijd voor de 2e wissel als ik het goed lees). 

Door naar mijn favoriete onderdeel: hardlopen! 

Leuk zo dicht bij huis. Mijn ouders zijn komen kijken en juichen mij toe vanaf de zijkant. Leuk dat ze gekomen zijn, en handig voor de foto’s. Het lopen gaat super: even wraak nemen op al die “betere” fietsers.

Ik kom over de finish in een tijd van 1uur 13 min 06sec. 22 e plek van de 94.

Als ik over de finish kom zie ik iemand op de grond liggen 5 min lang half hyperventilerend. Ik heb er zelf ook vaak zo bij gelegen, Maar vandaag heb ik dit even niet zo en dan denk ik bij mijzelf heb ik mijn best wel gedaan? Maar als ik dan even na denk over hoe het gegaan is denk ik: Ja ik ben weer tot het uiterste gegaan, alles gegeven: meer zat er echt niet in. Ik heb weer gewonnen van mezelf. 

De enige wedstrijd die er echt toe doet. Ik ben weer trots op mezelf. Het was een mooie ervaring. 

Op naar de volgende!!

Maarten

Daar stond ik dan (zie foto) : aan de rand van het zwembad samen met de andere start2tri ‘ers: Mike en mijn vriend Joris.

Ik startte in maart  bij de TVHW. Ik heb altijd al van zwemmen en water gehouden, maar nooit in het zwemmen zelf geïnvesteerd.  Ik wilde graag de techniek van het borstcrawlen leren. Ik heb me via mijn ouders, die al lid zijn van TVHW, daarom aangemeld voor de triathlon cursus. In de afgelopen weken heb ik al heel veel geleerd en gaat het iedere week een stukje beter. Natuurlijk ook door de juiste begeleiding. Ik merk nu ook echt dat ik werk aan een doel en dat is de borstcrawl onder controle krijgen zodat ik straks mee kan doen aan de 1/8 triathlon en hopelijk ooit een 1/4 triathlon.    Hardlopen doe ik af en toe al op de kortere afstanden. Afgelopen april heb ik de 1/4 marathon gelopen in Rotterdam en dat smaakte naar meer! Hierdoor zal ik ook de hardloop trainingen gaan volgen. Ook met fiets trainingen maak ik mezelf klaar om te gaan starten met de 1/8 triathlon. Al met al vind ik de trainingen super fijn en sport ik nu doelgerichter! 😃

Ontdek het plezier en de voordelen van ‘multi-sport’.
Ben je toe aan een nieuwe sportieve uitdaging?
Wil je in het voorjaar/zomer lekker sporten in groepsverband en/of wil je je verder verbeteren in zwemmen, fietsen en lopen: Doe mee met ons programma!
Helemaal leuk om dat samen met partner of kind(eren) – vanaf 15 jaar, te doen!

In de week van 22 maart 2025 is de start van Start2Tri bij Triathlon Vereniging Hoekse Waard (TVHW).

Je bent die week van harte welkom op een van onze trainingen. Neem een kijkje op onze site: www.tvhw.nl

Je kunt dan vrijblijvend kennismaken met TVHW, je krijgt uitleg over het programma en kan direct een proef zwem- of looptraining meedoen. Na de training kan je beslissen of het programma iets voor je is. Inschrijven kan dan direct.

Het programma biedt:

• 10 weken trainen van 22 maart t/m 30 mei 2025  
• Je kunt naar eigen keuze deelnemen aan 4 trainingen per week onder begeleiding van deskundige trainers en een wisseltraining.
• Trainen op je eigen niveau.
• Aandacht voor techniek en tips over materialen en wedstrijdvoorbereiding.
• Klaarstomen voor deelname aan de 1/8 triathlon (500 m zwemmen, 20 km fietsen, 5 km lopen) Op 30 augustus 2025 is de Triathlon in de Hoeksche Waard. Je kunt dus goed voorbereid aan de start verschijnen!
• Kosten zijn €62 per persoon als je 23 jaar en ouder bent
• Als je jonger bent dan 23 jaar zijn kosten € 31 per persoon.

De trainingen zijn:
Zwemmen:
maandagavond van 21.15-22.15 Sportfondsen Strijen
zaterdagochtend van 8.00 – 9.00 uur Sportfondsen Strijen
in mei/juni (afhankelijk van het weer) gaan we naar buitenbad Klaaswaal.
(aangepaste trainingstijden, zie www.tvhw.nl)

Fietsen:
dinsdagavond 19.00 – 20.30 uur Kuipersveer (Puttershoek start: in de loop van april, afhankelijk van weer)

Lopen:
donderdagavond 19.30 – 21.00 uur Atletiekbaan Spirit te Oud-Beijerland

Om deel te kunnen nemen aan het Start2Tri programma is gewenst dat je 50 meter comfortabel borstcrawl kan zwemmen.
Interesse? Aanmelden voor de kennismaking op 1 van de trainingen in de week van 22 maart: stuur een mailtje aan contact@tvhw.nl . We heten je dan graag welkom.

Zaterdag 14 september 2024, stond ik voor een onverwachte uitdaging tijdens de Roermond City Triatlon Team Competitie Wedstrijd. Het was een prachtige dag met perfecte weersomstandigheden voor een lekker triatlon uitdaging. De zon scheen, er was een lichte bries en de temperatuur was precies goed. Ik was gevraagd om in te vallen in Heren 2 van onze mooie vereniging voor de divisie teamcompetitie. Deze race bestond uit een 2×2 supersprintwedstrijd, een dynamisch format waarbij elk team bestaat uit vier atleten die 2 koppels vormen. Elk koppel voltooit een supersprint en het tweede koppel start zodra het eerste koppel finished (een estafette van duo’s). Geheel onverwacht moesten we op het laatste moment ook nog eens beslissen wie van ons drieën twee keer de sprint triathlon moest doen omdat ons vierde lid vertraagd was.

Een dergelijke wedstrijd is al stressvol genoeg, maar helemaal als je pas 20 minuten voor de start hoort dat je alles twee keer moet doen! Veel tijd om een plan te maken hadden we niet, we moesten nog langs de registratie om een formulier in te vullen en er moest een plan komen voor de loop>zwem wissel. Gelukkig had ik op Eurosport onlangs nog gezien dat de profs dan hun brilletje en badmuts in het trisuit proppen en er werd afgesproken dat de nummerband en schoenen weer bij de fiets zouden worden geplaatst.

Bij deze 2×2 sprint divisie wedstrijd stonden maar liefst drie TVHW-teams aan de start: Heren 2 met Egbert, Ger, Peter en mijzelf (Dennis).  Daarna was het de beurt aan Heren 1 met Ype, Senna, Johan en Bjorn. En als laatste startten de dames met Bethy, Loes, Amber en Petra.  

De wedstrijd ging van start met Ger en ik als eerste koppel. Zwemmen gaat mij gelukkig altijd wel goed af, dus kon ik behoudend starten, maar eenmaal op de fiets moest het tempo toch echt omhoog en ging het langzaam pijn doen. Door diverse blessures dit jaar is mijn loopconditie suboptimaal dus in het korte loop gedeelte werden de longen en benen tot uiterste gedreven. Normaal gesproken ben ik meer een lange afstand triatleet, een echte diesel, maar deze keer moest ik met gierende hartkleppen en een hartslag in Z5 nog een keer zwemmen, fietsen en lopen.

Na een snelle wissel en een hoop gehaast en geklooi met een bril en badmuts, dook ik voor de tweede keer het water in maar dit keer met de waterman Peter. Het brilletje zat niet goed en liep vol, ik kreeg mijn ademhaling maar niet onder controle dus de eerste 150m waren een ware hel. Gelukkig kon ik daarna herpakken en was de aansluiting met Peter voor het fietsonderdeel nog redelijk en konden we elkaar een beetje helpen omdat draften voor een koppel was toegestaan.

Bij het laatste looponderdeel ging Peter als een speer en moest ik hijgend en piepend proberen bij te blijven. De longen stonden in brand maar de laatste kilometer heb ik alles eruit gegooid dat erin zat en konden we TV Breda (die 30 sec voor ons gestart waren) nog net voor blijven en de eer redden.   

De ervaring was een mix van spanning en adrenaline, en hoewel we niet als winnaars uit de bus kwamen, waren we trots op onze prestatie en de manier waarop we ons hebben aangepast aan de omstandigheden. Heren 1 had een mooie tweede plaats te pakken en dames waren goede middenmoters in de dames divisie.

Het was een dag vol verrassingen en uitdagingen, maar uiteindelijk hebben we er met de TVHW-teams weer een feestje van gemaakt. ‍‍‍‍‍️

De wekker gaat even na zessen, zaterdagochtend 7 september.
Vroeg op voor de 2e editie van de zwemronde rondom Tiengemeten.
Het plan? Met 2 groepen van 4 personen in estafette ca. 16,5 km het eiland in het Haringvliet ronden.

Om 2 minuten voor de afgesproken tijd zijn we reeds compleet aan de Hitsersekade waar Bethy van den Heuvel samen met haar man Pieter met hun boot ons opwachten en ook Rob en zijn schuit vaarklaar liggen aan de kade.
We hebben allen aardig wat bagage: proviand, extra handdoeken, droge kleding. Peter Bruins spant de kroon met 4 tassen, waarin naast de basisuitrusting ook strandstoeltjes, kussens en een voorraad aan zelfzorgmiddelen zitten om de barre tocht te doorstaan.
Wie stapt er nog meer aan boord? Naast eerder genoemde TVHWleden zijn Marianne Muijzer, Wilma Polderman, Egbert Touw en ondergetekende van de partij, net als oud-lid Willy Broekhuizen en Henry Dol.
We zijn allen niet even snelle zwemmers; hard gaan is dan ook geheel niet het doel van een dag als vandaag.
Gewoon lekker een stukkie zwemmen, maar dan net een beetje anders.
Goed gezelschap tijdens de pauzes door, de zon op onze huid en de prachtige omgeving brengen het vakantiegevoel al snel in mij boven. En dat op 7 km afstand van mijn huis!
Om even over half 9 springen Marianne en Egbert bij de groenwitte boei het water in voor de eerst manche.

We zwemmen beurtelings 2 aan 2 telkens voor de duur van een half uur. De zorgvuldig gekozen duo’s hebben min of meer een zelfde tempo, waardoor we makkelijk bij elkaar blijven.
In het eerste gedeelte, waar het te ondiep is voor de zeilschepen, begeleidt Bethy de zwemmers in rubberbootje met buitenboordmotor. Aan de westelijke zijde van Tiengemeten is dit opnieuw het geval, waardoor we dicht langs de oever kunnen zwemmen, wel zo veilig! Vanwege het prachtige weer, 27 graden met een zonnetje en weinig wind is er veel pleziervaart op het Haringvliet te vinden.

We hebben de eerste helft de stroming mee. Dat is te merken aan onze 100 m-tijden in deel 2 van de tocht: gemiddeld 15 tot 20 seconden langzamer. Toch finishen we een half uur eerder dan verleden jaar. Uiteindelijk zwemmen we 5,5 uur achtereen; dit betekent dat afhankelijk van de zwemsnelheid iedere deelnemer tussen de 4 en 5 km heeft gezwommen.
De laatste 500 meter zwemmen we tezamen en tikken om 14.00 uur de groenwitte boei aan.
Op de kade nemen we afscheid met het voornemen om in 2025 tijdens de nazomer de 3e editie te houden. Hopelijk met een groter aantal deelnemers.

Marie-José Torenvliet-Schoop

Kennen jullie dat verhaal van Koen nog? Ja, ook ik had het idee om een keer een kwart triathlon te doen al wat langer. Dus op een avond, na een klein “bakkie” achter de kiezen, hebben we samen besloten dat het er dan toch maar van moest gaan komen.

Na drie weken op de bodem van de Boogerd gelegen te hebben, en de eerste vormen van excuses om niet te gaan al zichtbaar werden, hebben we het toch maar over een andere boeg gegooid en ons ingeschreven voor start to tri bij TVHW. Vooral voor het zwemmen omdat lopen en fietsen voor mij prima door te komen is.

“Waar ben ik aan begonnen?”, Dat moet Gerard zich toch wel twee keer per week hebben afgevraagd terwijl ik weer spartelend voorbij kwam als Eric “the eal” Moussambani. Zelf had ik de eerste les dezelfde gedachten terwijl ik hijgend aan de rand van het zwembad hing. Maar snel daarna begon er toch wel veel progressie in te zitten en kreeg ik toch wel het idee dat een kilometer zwemmen misschien toch ook voor mij wel was weggelegd.

Na de tien weken start to tri, nog even getwijfeld om de 1/8e te doen in Oud-Gastel als een training, maar had toch het idee dat ik beter nog kon wachten en doortrainen. Want zelfs na tien weken viel er nog een hoop te verbeteren. Meters maken, meters maken en vooral ook heel veel afkijken bij alle andere TVHW’ers. Alle tips ter harte nemen en vervolgens nog meer trainen. Gelukkig is iedereen binnen de club heel open en hartelijk. Vanaf de eerste minuut voelde de club als een warm bad (zoals ook de watertemperatuur in Strijen).

25 augustus was voor mij dan eindelijk de dag des oordeels in Heerjansdam. Een half jaar trainen, bijna 1600 km in de benen en armen. En dan sta je daar, naar de wapperende vlaggen en de golven op het water te kijken. Zelden ben ik zo gespannen geweest voordat ik aan een wedstrijd begon. Het was dan ook een grote opluchting dat er bij de briefing bekend werd gemaakt dat je na 3,5 uur aan de laatste ronde hardlopen begonnen moest zijn, terwijl ik zelf weg ging op een schema van 3 uur. Tijd zat, niet gek laten maken.

Het zwemmen was een echte overlevingstocht. Rustig starten met wind in de rug, maar de laatste 500 meter de wind vol op de kop en afgeremd worden door de waterplanten. Net binnen het half uur het water uit, en daarmee precies op schema. De wissel was wat moeizaam door de spanning, en het scheelde dan ook echt dat wij die ook in de training een keer hadden meegepikt, anders had ik er nu nog gestaan.

Geheel volgens verwachting was het fietsen goed te doen. Lekker vlak parcours, goed beschut en het enige stuk waar de wind wel op kwam zetten heb ik iedere ronde benut om op het gemak te eten ipv mezelf daarop stuk te fietsen. Na de wissel naar het lopen kwam ik er al vrij snel achter dat er nog wel genoeg over was in de tank, en bij het lopen zat er nog wel een versnelling in.

Een paar minuten onder het schema van 3.00.00 weten te finishen, het voelde echt als een grote overwinning! TVHW’ers, dank voor alle hulp, tips en openheid. Op naar de volgende 1/4e!!

Niels Schmidt

Wat geweldig dat de Stichting Triathlon Hoeksche Waard erin geslaagd is om op een fonkelnieuw parcours bij Strijensas de inmiddels al 30 jaar bestaande Triathlon te organiseren. 
Natuurlijk waren we daar als TVHW met een groot aantal leden weer bij, hetzij als deelnemer hetzij als vrijwilliger. De sfeer, locatie en organisatie waren top!

Het was zover! Andrea, José en ik zijn vroeg vertrokken naar Aquabest in Best waar de slow triatlon plaats zou vinden. Het weer was goed, alleen veel wind (windkracht 6) en wat regen tijdens het fietsen. Het parc fermé was bij de Beach Club. Er waren vier sessies: 2 x 1/8 en 2x 1/4 met in elke sessie 150 deelnemers. Een leuke bijkomstigheid was de warming up die werd verzorgd door Olga Commandeur.

Het ‘slow’ betekent geen tijdregistratie en sommigen kiezen ervoor om er een dagje van te maken. Het deelnemersveld bestond uit jong, oud, dik, dun, wetsuit, zwempak of zwembroek of bikini. Alles kan. Erg grappig waren twee dames met bloemetjesbadmutsen! Andrea, José en ik waren natuurlijk wel gedreven om er een uitdaging van te maken.

Het zwemmen; 250 meter heen naar een boei die bij een strandje lag en weer terug. We waren als een van de eersten in het water en van de 150 deelnemers kwam Andrea als tweede uit het water en José en ik zaten bij de eerste 20. Dat zegt wat over het deelnemersveld!

Het fietsen; Ja, windkracht 6 was pittig op de fiets. We hadden het idee dat we heel de weg wind tegen hadden alleen in het bos wind mee! Uiteindelijk 22,5 km per uur gemiddeld gefietst en daar waren ook grind- en bospaden bij, niet zo lekker op de racefiets. Aan het eind hebben heel veel fietsers toch een bordje gemist. Uiteindelijk hebben we 23 km gefietst maar dat maakt dus niet uit bij ‘slow’!

Het hardlopen; De 5 kilometer ging lekker, weer het bos in. Uiteindelijk gemiddeld 6.15 per kilometer gelopen met de laatste kilometer zelfs op 5.20. Tevreden! 

Het was leuk om te doen en we zijn met zijn drieën bij elkaar gebleven. Dat kan dus, want het is ‘slow’. Voor mij was het de eerste ervaring met een soort van triatlon. Maar wat ik zo hoor is dat het bij wedstrijden heel anders gaat. In ieder geval met tijdregistratie en regels om alles in goede banen te leiden. SLOW: het zijn wel de afstanden van triatlon, maar ik zie het meer als een sportieve prestatie dan als een echte 1/8 triatlon. Voor mij geeft het wel voldoende vertrouwen om mee te doen aan een wedstrijd 1/8 en binnen de limiet te blijven!

Addie Streefkerk

Een aantal jaar lang had ik al in mijn hoofd dat ik een keer een triatlon wilde doen. Hardlopen kon ik wel aardig, fietsen geen probleem, maar open water zwemmen? En hoe combineer je dat allemaal? Dat was de reden dat ik op zoek ging naar tips en tricks. 

YouTube en Triatlon websites zijn goede bronnen om te beginnen. Een jaar eerder had ik al gezien dat er een Start2Tri optie was bij T.V.H.W. In tien weken meer ervaring op doen met de triatlonsport en beter leren zwemmen, leek me wel wat. Helaas paste het destijds niet.

In 2024 kwam het qua planning beter uit en schreef ik me in. Samen met zes andere enthousiaste deelnemers hebben we tien weken lang de verschillende triatlon onderdelen geoefend. Iedereen met zijn eigen doel en ervaring. De een ging voor de eerste keer duursporten, de ander had net de marathon van Rotterdam gelopen.

Vanaf week één viel het op hoe behulpzaam iedereen binnen de vereniging is. Er was altijd materiaal beschikbaar van andere leden om mee te oefenen tijdens het trainen en tips en ervaring werden gevraagd of ongevraagd gedeeld. Iedereen vond het leuk om nieuwe leden te verwelkomen en liet je ook echt welkom voelen.

Tijdens de trainingen is er aandacht voor een goede warming-up techniek en worden er met de groep oefeningen gedaan. Er is bij iedereen individueel aandacht voor verbeterpunten.

Na een aantal weken met slecht weer en het trainen binnen in het zwembad in Strijen was het tijd om het buitenwater te proberen. Weer een heel andere ervaring, zowel qua temperatuur als omstandigheden. Het was goed om dit te oefenen omdat een aantal van ons zich hadden ingeschreven om aan een sprintafstand triatlon (1/8) deel te nemen.

Op 22 mei was het zover! Mee doen aan 1/8 triatlon in Oud-Gastel. Met gezonde wedstrijdspanning die kant op en ene doeltijd in mijn hoofd. De start was met 160 man tegelijk in het water. Hier keek ik het meest tegenop, maar dit hadden we wel geoefend tijdens een Swim-Bike training aan het Haringvliet. Dit hielp me om rustig te blijven en mijn eigen tempo te kiezen. Het water uit, wetsuit uittrekken en wisselen naar de fiets was daardoor gelukkig ook niet de eerste keer. Het fietsen ging zoals verwacht en de overgang naar het lopen was ook in orde. Met een PR op de 5km als afsluiting, dook ik precies onder mijn streeftijd!

Hoe erg we het naar ons zin hebben gehad, kan niet beter worden benadrukt dan te zeggen dat we ons allemaal los van elkaar hebben ingeschreven als vast lid. We hebben ons vanaf dag één welkom gevoeld en altijd geholpen door alle andere leden. Twijfel je om een triatlon te gaan doen of heb je al ervaring maar ben je op zoek naar een leuke vereniging, schrijf je in bij TVHW!

Koen van der Meer