Arie in Oud Gastel

Wat een mooie dag!

Afgelopen zaterdag nam ik voor de tweede keer deel aan de 1/3 triathlon van Oud Gastel. Gezien mijn beperkte voorbereiding én mijn ervaring van 2017 (hongerklop en langdurige blessure) had ik mijzelf geen doel gesteld. Het leverde een nieuw PR en een goed gevoel op.

Het was een perfecte dag voor een race. Zonnetje, iets wind en aangename temperatuur voor het lopen. In het parc fermé was het gezellig met de clubleden en “Vichy-gangers”. Het maakte dat ik ontspannen aan de waterkant stond. Ik stond er echter niet te trappelen. In het afgelopen halfjaar tijd was ik tot twee keer binnenwater- en twee keer open watertraining gekomen. Bij de laatste openwater-training hield ik bij elke boei een pauze om op adem te komen. Het zwemmen viel mij 100% mee, slechts enkele keren ben ik even gestopt voor een kleine adempauze. Vanaf het keerpunt kwam ik in mijn slag en lukte dat al veel beter.

De wissel duurt mij altijd veel te lang. Het zat even tegen. Het TVHW-fietsshirt ging 3x achter elkaar aan de onderkant net zo snel weer open ging staan als dat ik het dichtritste. Pas bij de 4e keer bleef de rits dicht (grrrrrr). Een nieuw wetsuit en meer aandacht voor snelle wissels tijdens het trainen kan zomaar 1 minuut of meer tijdwinst opleveren.

Van de drie onderdelen ligt fietsen mij nog steeds het beste. Gezien de ervaring van 2017 hield ik mijzelf bewust in om te sparen voor het lopen. Onderweg kwam ik Mike, Peter-Alexander, Ron V., Matthijs en Mark tegen, dus ik had wat aanspraak onderweg. Ik voelde mij nog behoorlijk fris bij aankomst in T2. Het banaantje onderweg deed wonderen. Hoewel banaan eten terwijl je neusverkouden bent een uitdaging is.

Mijn plan voor het lopen was om bij elke verzorgingspost even te wandelen en te drinken. Zo gezegd, zo gedaan. De verzorgingsposten lagen lekker dicht bij elkaar, dus het was goed op te brengen om tussendoor een beetje tempo te houden. Onderweg kom je natuurlijk de nodige clubleden (meerdere keren) tegen en worden ook de nodige aanmoedigingen uitgewisseld. Mooi als je zo betrokken bent bij elkaar. Dit jaar voelde ik mij in de laatste kilometers veel beter dan 2017. Geen hongerklop, geen oververmoeidheid en gelukkig ook geen blessures.

Ik was al tevreden met relatief fris de finish te halen, maar het bleek ook nog beter te zijn geweest dan 2017. Slechts 2:30 sneller, maar toch iets om nog meer tevreden mee te zijn. Na afloop werden onderling de ervaringen uitgewisseld, de prachtige resultaten van de verschillende teamleden besproken en was er ook nog tijd voor een biertje. Zoals gezegd het was een mooie dag.

Arie Heerschap

Menno in Oud Gastel

Oud-Gastel 1/3, 23 juni 2018

Afgelopen zaterdag weer meegedaan in Oud-Gastel, voor de 2e keer deelname aan de 1/3 (1350m zwemmen, 60km fietsen en 13,2km hardlopen). Met Vichy in gedachten het doel gesteld op 3:05/3:10 qua eindtijd, maar vrijdagavond nog even 3:08 op het trainingsschema gezet… en laat dat nou precies de tijd zijn die ik kon laten klokken (3:08:28).
Het zwemmen was matig, het liep niet lekker, waarom? Geen idee…
Met fietsen was het doel om op 35kmh uit te komen, en dat lukte uitstekend, ik kon de snelheden hoog houden, alhoewel de laatste ronde echt wel pijn deed…
Lopen is als altijd mijn onderdeel, in Oud-Gastel bestaat het parcours uit 2 rondes. De 1e ronde ging vlekkeloos (buiten wat lichte kramp), tempo was goed (4m15/km), maar de 2e ronde bleek ik toch iets te hard zijn gestart… al met al wel weer een goed looponderdeel.
Veel geleerd weer met het vizier op de halve IRONMAN in Vichy op 25 augustus.
En Oud-Gastel bedankt, je was weer fantastisch !

Heren1 in Weert

De namen Gödde en Oud Beijerland waren altijd hoorbaar

Teamgenoot van Leo Gödde zijn, doet soms pijn. Fysiek pijn. Zoals tijdens een team time trial in Arnhem. Vaak is het echter een genot en bijzonder opzwepend. Zoals tijdens de Stadstriathlon van Weert, de derde wedstrijd in de tweede divisie. Een verslag van een oorgetuige.

Een oorgetuige, inderdaad. Ik zou mezelf te veel eer geven als ik zou pretenderen een ooggetuige te zijn geweest. Je moet namelijk in de eerste plaats een erg goede zwemmer zijn om tijdens een triathlon bij Leo Gödde in de buurt te blijven. Ik ondervond het in Weert aan den lijve. Nadat Leo in de eerste plaats al veel eerder de start had bereikt dan Kees van der Voorden en ik, we moesten immers op de fiets naar de zwemstart en Leo heeft waarschijnlijk nog nooit in zijn leven iets langzamer dan verschrikkelijk hard gereden als hij op zijn tijdritfiets zat, stonden Kees, hij en ik gebroederlijk naast elkaar op het strandje. Ik kreeg zodoende de eerste kans om te proberen hem bij te houden. Het lukte niet. Nog geen tien meter.

Vanaf dat moment wist ik dat hij en ik alleen nog in gedachten met elkaar verbonden zouden zijn. Dat werd in zijn geval een kwestie van met zijn gedachten bij mij wíllen zijn. Ik had geen keuze. Ik hoefde mijn oren niet eens te spitsen om te weten hoe het met hem ging. ,,Leo ligt eerste”, riep mijn moeder langs het parcours toen ik haar voor het eerst passeerde. ,,Goed zo, Marijn! Kom op”, riep Nancy, de vriendin van Leo, even verderop. Om vervolgens te bevestigen dat Leo nog steeds vooraan reed.

Tijdens het lopen ontwikkelden de berichten zich zelfs tot een waar live-verslag. Toen ik Nynke, die aan de laatste ronde van haar tweede divisie-divisiewedstrijd bezig was, inhaalde, riep ze iets dat verdacht veel leuk op een combinatie van de woorden ‘Leo’ en ‘eerste’ en door de speakers langs het parcours waren de namen ‘Gödde’ en ‘Oud Beijerland’ altijd hoorbaar. Weert was in de ban van onze koning en dat kon op mij als teamgenoot en vriend niets anders dan een positief effect hebben. Mijn afsluitende loopprestatie was mijn beste sinds lange tijd (ik was zelfs sneller dan Leo!!!) en hoewel ik acht seconden tekort kwam voor een top-10-klassering, kon ik tevreden zijn met mijn prestatie.

Onderweg terug naar onze auto concludeerde Kees wat ik de hele dag al voelde. ,,Dit is écht heel leuk”, zei hij tevreden. ,,Dat teamgebeuren, die competitiewedstrijden. Ik geniet er echt van.” Ik knikte en zei dat ik het met hem eens was. ,,Heel leuk”, dacht ik bij mezelf. ,,Zeker als je teamgenoot van Leo Gödde bent.”

Heren2 in Weert

Zaterdag bij plus 25 graden Teamtriathlon sprintafstand in Weert in de 4de divisie met het team van TVHW, bestaande uit René van Waardenburg, Mike Stelzer, Mark van Gool en ikzelf (Aart van den Breevaart Bravenboer). Zwemmen zou 750 meter moeten zijn maar was 850 meter en zonder wetsuit, voor mij een groot nadeel en als laatste uit het water met grote achterstand. Met fietsen en lopen kon ik ook niemand meer inhalen en eindigde ik dus ook als laatste op plek 105. Voor de team uitslag tellen de snelste 3 van het team en dankzij de prestaties van mijn teamgenoten leverde dat een 18de plaats op voor het team. Wel gelijk weer met mijn neus op de feiten gedrukt dat trainingsachterstand niet bevorderlijk is voor je prestatie, maar vooral met lopen toch nog steeds last van piepende ademhaling. Was mijn eerste teamwedstrijd, maar ondanks mijn slechte presteren wel leuk om met zijn vieren op te trekken voor en na de wedstrijd. Teammaatjes bedankt voor de leuke dag die we samen gehad hebben en natuurlijk niet te vergeten onze TVHW voorzitter en bij deze gelegenheid teamcaptain Menno Benningshof.

Dames1 In de hitte van Almere

Super Sunday Almere

Eindelijk was het zo ver, zondag 27 mei was het super sunday in Almere.
De volgende dames stonden opgesteld: Emilie, Astrid, Nynke en Marie-José als teamcaptain.
Helaas een start met drie dames door de uitval van een zieke.
Het was warm die dag dus dat betekende goed doseren, heel veel drinken en sponzen aannemen met het lopen.
Half 1 mochten wij van start, dit maal een lopende start vanaf het strand.

We moesten 750 meter zwemmen, Emilie was als eerste teamlid uit het water gevolgd door Astrid. Helaas verliep het zwemmen bij Nynke niet zo goed en zij kwam als laatste uit het water.

Daarna op de fiets, het waren twee rondes over de dijk langs het water, op de heenweg een fikse tegenwind en terug heerlijk de wind in onze rug.


Emilie en Astrid hebben het fietsen goed afgelegd, helaas werd Nynke door de jury van het parcours afgehaald, wat later onterecht bleek te zijn.Hier heeft de jury later haar excuses voor aangeboden, maar dit was natuurlijk wel even zuur.
Emilie en Astrid hebben hem ondanks de hitte goed uitgelopen.
We kunnen weer trots zijn! Op naar 10 juni in Weert.

Open water training vanaf 6 Juni

Op woensdag 6 juni starten weer de open water zwemtrainingen georganiseerd door de TVHW in samenwerking met de OWW de Binnenmaas.

De training is elke woensdag en start bij de steiger bij het grasveld achter op het recreatieoord.

De trainingen zijn voor iedereen toegankelijk, voor TVHW leden gratis, voor niet-TVHW leden vragen wij een bijdrage van € 3,00 per keer, contant te betalen vooraf.

Verzamelen: steiger tussen de haven en het surfstrandje op het recreatie oord.
Aanvang : 19:30 uur
Er wordt gestart met een briefing en intake, daarna training.
Als je stopt meld je je even af, dit zal bij de intake uitgelegd worden.
Badmuts verplicht!

Kom je met de fiets, denk dan aan een slot en leg je (dure) fiets niet zomaar weg, er is alleen toezicht op de zwemmers, niet op de spullen die je mee neemt.